hermelijn

soort

                                                   de hermelijn
start  >  zoogdieren  >  roofdieren  marterachtigen  >  echte marters  >  hermelijn                  Mustela erminea - stoat - short-tailed weasel 

 

 

De hermelijn is een klein zoogdier.  Het is familie van de fret en de wezel.  Het heeft een lang lijf met een flinke staart aan.  Zijn buik is meestal wit of geel.  Doordat zijn vacht zo heel mooi is, werd hij vroeger vaak geschoten om van zijn vel jassen of sjaals te maken.  

Hij leeft graag in de dag maar ook in de nacht.  Slapen doet hij wat tussendoor.  Hij is een vleeseter en lust vooral muizen, kleine vogels en konijntjes.  Hij doodt door zijn prooi bij de nek te grijpen.  Ook eieren vindt hij heel lekker.  Die gaat hij dan roven uit de nesten van andere dieren.  Soms bewaart hij wel eens een dood dier in zijn nest om het later verder op te eten.  Als hij gaat roven, doet hij dat heel snel.  Met zijn lange, smalle lijf kan hij gemakkelijk wegrennen.  Meestal maken ze geen geluiden, maar als ze ongerust zijn, durven ze wel eens blaffen.

    

 

Paren doet hij in de lente.  Dan gaat het mannetje op zoek naar een vrouwtje.  Hermelijnen gebruiken een holle boom, een ruimte tussen rotsen of een verlaten hol als nest.  Het nest wordt bedekt met de vacht van prooien.  In een nest worden 5 tot 12 jongen geboren.  Ze zijn eerst blind en doof maar hebben al een donzige vacht.  De moeder neemt haar jongen vast bij het nekvel.  Ze kunnen tien jaar oud worden, maar dat komt niet vaak voor.  Ze komen op vele plaatsen voor, zolang ze maar genoeg plaats hebben om te schuilen. Van de kust tot in de bergen, van het moeras tot in de weilanden.  

Hij schuilt vaak onder boomwortels, in oude konijnen- of rattenholen en in houtstapels om zich voor zijn vijand te verstoppen.  Bij ons komt de hermelijn ook voor, maar er mag niet op gejaagd worden.  Dat is verboden.  Je mag zelfs thuis geen hermelijn in een kooi houden.  Omdat de dieren daar heel ongelukkig van worden.  

 

foto's : james lindsey, steve hillebrand, friman, gnu