soort

                                            de guanaco
start  >  zoogdieren  >  evenhoevigen  >  eeltpotigen  >  kameelachtigen  >  guanaco                                 Lama guanicoe - guanaco

 

 

De guanaco is een wilde lama uit de familie van de kamelen.  Hij leeft in Zuid-Amerika en heeft een rossig bruine vacht met een witte buik.  Hij heeft opvallend grote ogen.  Vooral zijn wol is erg belangrijk voor de mensen in de buurt.  Met een hoogte van ruim één meter tot zijn schouders is hij de grootste lamasoort.  
Guanaco's leven in een harem.  Dat is een groep dieren met één mannetje en vele vrouwtjes.  De hengst maakt zijn terrein af met grote hopen uitwerpselen.  Zij zullen tegenover andere mannetjes vaker beginnen vechten als die te dicht in de buurt komen.  Ze leggen dan hun oren in de nek en beginnen het andere mannetje snel te achtervolgen.  Ze knorren en schoppen met hun achterpoten.  Gaat het andere mannetje nog niet weg, dan ontstaat er een gevecht, waarbij ze elkaar met de nek wegduwen.  Bijten, spuwen en trappen met de voorpoten en de achterpoten hoort er ook bij.  

Maar twee harems kunnen ook mooi samenwerken.  Vooral als er vijanden in de buurt zijn.  De vrouwtjes die de hele tijd alles gewoon afkijken, lopen gemakkelijk over naar een andere groep.  Als twee guanaco's elkaar opnieuw ontmoeten, begroeten ze elkaar door te kwispelen en de snuiten tegen elkaar aan te houden.  Guanaco's kunnen snelheden tot 56 kilometer per uur bereiken en worden ongeveer 20 tot 25 jaar.



  
File:Guanaco Korkeasaari zoo.jpg

 

De guanaco leeft van de bladeren van struiken, grassen, mossen en paddenstoelen.  Hij kan meerdere dagen zonder water en haalt dan zijn water uit planten, regenplassen, rivieren en beken.  Vuil water drinken is zelfs niet zo erg.  Daar kan hij best wel tegen.  

Je vindt de dieren op open plekken in Zuid-Amerika.  Hij kan zich goed aanpassen en leeft zowel op graslanden als in woestijnen, en zowel langs de kust als in de bergen.  


foto's : mary frances howard, neil, bernard gagnon, miika silfverberg