De zwarte kerkuil is een soort uil uit de familie van de kerkuilen.  Ze komen enkel voor rond AustraliŽ en zijn middelgroot van vorm.  De veren zijn volledig zwart en ook de ogen zijn erg donker.  Het gezicht is afgeboord met een donkere rand.  Op de borst hebben de veren lichte vlekjes.  Ook de bek is bedekt met veren. 

De vogels worden 37 tot 50 centimeter groot.  Zoals alle kerkuilen zie je ze enkel in de nacht en zijn ze overdag ergens verscholen in een holle boom, tussen de bladeren van een kruin of in grotten.  Ze hebben een apart geluid dat lijkt op een schreeuw.  Het zijn krachtige jagers die vrij grote prooien kunnen vangen.  Soms plukken ze hun prooi uit de bomen wat weinig uilen doen.  Ze leven van kleine zoogdieren. 

Er bestaan 2 ondersoorten die voorkomen in Nieuw-Guinea en Japan en de andere in AustraliŽ zelf.