glaskikkers

familie

                      de glaskikkers

start  >  amfibieŽn  >  kikkers  >  glaskikkers                                                                                        glassfrogs - centrolenidae

                                                                                                                                                                            

De glaskikkers zijn een familie mooie, maar toch wat rare kikkers.  Sommigen noemen ze spookkikkers.  Er zijn ongeveer 140 soorten en komen voor in Midden- en Zuid-Amerika.  Ze leven in warme, natte bossen, meestal bergbossen.  De meeste zijn groen van kleur.  Ze danken hun naam omdat ze doorzichtig zijn.  Je kan er doorheen kijken zoals je door glas kan kijken. 

Ze leven allemaal als boomkikkers hoog in de bomen of struiken.  Ze zetten hun eitjes af aan de onderkant van een blad dat boven het water hangt.  Een schuimnest maken, doen ze niet.  Als de eieren uitkomen, vallen de kikkervisjes in het water waar ze verder kunnen groeien.  Als hun staartje afvalt, is het tijd om aan het land te komen.  Enkele vijanden liggen wel op de loer.  Er zijn wespen die goed weten waar de eitjes van de glaskikkers zitten.  De volwassen kikkers zal je niet in het water vinden, zelfs niet om hun eitjes af te zetten.  Ze gaan wel op zoek naar eten naast en rond het water. 

 

     

De mannetjes zorgen wel goed voor de eieren.  Ze bewaken het blad van dichtbij.  Af en toe plassen ze zelfs op de eitjes om ze nat te houden.  Als er zieke of kapotte eitjes tussen zitten, eet het mannetje ze gewoon op. 

Alle glaskikkers zien er ongeveer hetzelfde uit en zijn makkelijk te herkennen.  Meestal worden ze ongeveer 3 centimeter lang, soms wel eens 8 centimeter.  Ze hebben lange, dunne pootjes met zwemvliezen aan.  Aan de onderkant van de tenen zitten schijfjes om zich vast te hechten aan blaadjes en planten.  Het zijn zuignapjes.  De zwemvliezen zorgen er alleen voor dat de glaskikker zich beter kan vasthouden als hij op een blad zit.  Hij gebruikt ze dus niet om mee te zwemmen. 

De glaskikkers hebben ook een klein haakje aan de poten zitten.  De haakjes dienen om andere mannetjes te verjagen en ze ermee te steken.  Ook in het vermommen zijn ze sterk, want de botjes in hun lijf zijn ook groen.  De mannetjes lokken de wijfjes door hoog te piepen.  Soms lijkt het op zacht gemiauw.

foto's : Mauricio Rivera Correa, bgv23

enkele soorten glaskikkers :